![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHDjQjRk8-BlI8QEpItIhJBtHC_bBwLJulf_IQndZvVnoiNy81mWy4ENfikM_qYoJ4dXOhXuVls8xDFtByOa8HRfZbqFhkQybhkHoWW99CWS6m_BMv7p0UN_UhJA7yF7liEzyB/s320/images)
Nelly en ik zijn dinsdag (op de dag van ons 11(!)-jarig huwelijksjubileum) naar de film geweest. Of moet ik schrijven De Film, want iedereen schijnt het deze dagen over
Inception te hebben. Puzzelthriller, droom sci-fi, hersenmarteling. Het klopt allemaal. Zeker na het lezen van de recensies zit je twee uur lang op het puntje van je stoel en heb je na de tijd uren, nee dagen, stof om allerlei theorieën tegen het licht te houden. Met z'n tweeën hebben we er al een stuk of vijf. Ga een paar uur
rondsnuffelen op Internet en je krijgt er gratis en voor niets nog tientallen bij. Alles kan, niets is zeker en ik begin te vermoeden dat ook regisseur
Christopher Nolan geen idee heeft wat waar is. Hij heeft gewoon een monumentale film gemaakt waarover je wel
moet napraten. Waar voor je geld dus of zoals hij zelf zegt 'entertainment'. Ik ben het er wel mee eens, al had ik dan toch liever die
twee andere superfilms van 'm. En qua zelf-in-te-vullen-einden was ik nog steeds niet klaar met
dit.